Ik zag drie beren…

We gaan even terug in de tijd – deze blog schreef ik al in mei, alleen liet publicatie even op zich wachten. Omdat het soms ook gewoon heel heftig is, om altijd maar met jezelf bezig te moeten zijn. Vandaag, 10 oktober, World Mental Health Day, leek me een mooi moment om weer van start te gaan. 

Drie beren? Alsof eentje niet meer dan genoeg was. Maar, dat is goed nieuws. Want het waren altijd al drie beren, alleen, ik zag ze niet. Ze hadden zich vermomd. Als één grote, gevaarlijke beer, met vele gedaantes. Terwijl ze stuk voor stuk helemaal niet zo gevaarlijk zijn. Hadden ze mij even flink te pakken.

“Ik zag drie beren…” verder lezen

Loading next dance

Disneyclips.com

Ik schreef even niet. Even geen energie en even geen prioriteit. Ondertussen gebeurde er veel. Daarover schrijf ik deze keer. Dat is sowieso voor het eerst. Dat ik schrijf hoe het nú met me gaat. 

Sinds kort volg ik een interdisciplinaire therapie waarin denken én voelen centraal staan. Best ingewikkeld, voor iemand die vooral op ratio vertrouwt.

“Loading next dance” verder lezen

(H)erkenning

Even geen levensverhalen deze keer, maar boeken. Gerelateerd aan leven met angst en paniek, natuurlijk. Ik ben de laatste tijd druk aan het lezen geslagen en merk dat het me helpt bij het stukje ‘(h)erkennen van mezelf’. Het leek me daarom een goed idee om af en toe te bloggen over de boeken die ik lees.

Daarnaast is deze blogpost vooral ook een uitnodiging aan jou: aan welk boek (of andere informatiebron) heb jij veel gehad? Het lijkt me namelijk fijn om op deze blog een pagina te maken met een bonte verzameling van nuttige links, boeken, podcasts en andere informatiebronnen. Dus mail me vooral of laat een berichtje achter bij de comments.

“(H)erkenning” verder lezen

Mijn eerste keer

Toen ik mijn eerste paniekaanval kreeg, duurde het een heel jaar voordat ik op de juiste plek terecht kwam voor goede hulp. In dat jaar ging er veel kapot. En het ergste van alles: dat was niet nodig geweest. Als er ook maar één adequate hulpverlener op mijn pad gekomen was, tenminste. Die had gezien dat het hier niet om een hulpeloze student met een identiteitscrisis ging.

In deze blog vertel ik je over mijn allereerste paniekaanval en de periode die daarop volgde.

“Mijn eerste keer” verder lezen

Een paniekstoornis. Que?

Voor ik allerlei subjectieve verhalen op je los ga laten, wil ik dat je een beetje weet wat een paniekstoornis is. Hoe het voelt. Wat je denkt. Dat je weet dat één paniekaanval nog geen stoornis is. Dat je weet dat ongeveer 4% van de Nederlanders er in zijn leven last van krijgt. Het geeft je een beetje context.

Daarna vertel ik je wat meer over mijn paniekstoornis. Want, er bestaan 1.001 varianten van. De ene is de andere niet. Dat maakt het ook allemaal zo lastig. 

“Een paniekstoornis. Que?” verder lezen

Paniek. Dus.

“Serieus? Een blog over je paniekstoornis? Why? Waarom moet dat op internet? Kan toch ook in een schriftje? Is toch niets nieuws? Wie zit daar op te wachten? Na een week leest alleen je moeder nog fanatiek mee. Beetje sneu.”

Wie dat zei? Ik. Tegen mezelf. Ik kan wel 1001 redenen bedenken om geen weblog te beginnen. Maar ik heb een paar goede redenen om het tóch te doen. Dus laten we beginnen. Dan leg ik het uit.

“Paniek. Dus.” verder lezen